Apeldoorn, The Netherlands
Menu
menu
Op de scooter in mijn dorp Airlouw, gelegen op het eiland Ambon.

Op de scooter in mijn dorp Airlouw, gelegen op het eiland Ambon.

AMBON – De nogal ‘foute’ melodieën die vanuit de gekleurde taxi’s uit grote boxen klinken. Rijdende vierwielers die in Nederland een APK-keuring niet zouden overleven, maar wat doet het er toe? Een vrolijke uitstraling doet een glimlach op je gezicht toveren wanneer de chauffeur (locals die voor een habbekrats je van a-naar-b brengen) stopt en de mensen laat instappen. Soms is het even proppen en niemand die zeurt als hij één minuut te laat komt.

Net buiten de kampong zit ik met mannen en vrouwen in de schaduw te wachten. Eenvoudige planken met een overkapping doen dienst als bushalte. Sigaretten behoren tot de standaard uitrusting van een gemiddelde mannelijke kampongbewoner. De geur van kreteksigaretten komt je dan ook snel tegemoet. Als geboren westerling heb ik het kijken op mijn horloge al snel afgeleerd, dat heeft geen nut. Ze komen wanneer het hen uitkomt maar er rijden genoeg taxi’s. Ook de warmte is geen probleem als je er eenmaal in de taxi zit, de deur staat wagenwijd open en de raampjes doen hun werk. Oh, we moeten even afremmen als we vanuit Airlouw/Latuhalat richting Amahusu rijden, een krakkemikkig bruggetje met zand en keien moet worden overgestoken. Het stelt niet veel voor en niemand die erover klaagt.

Het parcours is bochtig en links van me glinstert de felle zon in de zee, palmbomen maken het decor af zoals je verwacht. De trip duurt ongeveer 20 minuten en de oom geeft lekker plankgas en duwt frequent op zijn claxon. Op die manier laat hij weten dat hij andere weggebruikers wilt passeren. Links er rechts schieten motoren/scooters ons voorbij. Later heb ik meer motor gereden dan ik in een taxi heb gezeten, levensgevaarlijke capriolen maar geweldig. Muziek staat niet hard genoeg? Je vraagt lachend of het misschien nog harder kan.

Hoe dan ook, niets is lekkerder om ‘s avonds op de motor richting je kampong te rijden. De maan schijnt nu volop, je ziet her en der nog mensen buiten zitten en de warmte is nu aangenaam. Een serene rust en het gevoel van ‘thuis’ zijn, onbeschrijfelijk. In de spiegel van de motor zie ik dat ik word gevolgd door mijn neef en oom, je bent nooit alleen. Thuis drinken we nog een thee’tje met de familie en blaas op de veranda de laatste rooksignalen van mijn sigaret naar de heldere sterrenhemel.

Maluku, ik kom terug. Ik wil je foute muziek weer horen, je warme zonnestralen mijn lichaam laten belichten. Jij bent mijn thuis, mijn trots. Laat de rest maar kletsen, jij bent mijn liefde.

Maluku tanah airku <3