Apeldoorn, The Netherlands
Menu
menu

 

Met grote chocoladeletters kopten De Volkskrant en de NOS: “Turkse Nederlanders stemden massaal ‘ja’ in het referendum over de Turkse grondwet”

Sinds wanneer is 46,8% van de 252.839 stemgerechtigden in Nederland ‘massaal’? Waarvan 71,1% ‘JA’ heeft gestemd. Door de accenten te verleggen naar het percentage ‘ja-stemmers’ en de verhoudingen (stemgerechtigden versus opkomstpercentages) buiten beschouwing te laten, ontstaat er gevoelsmatig een vertekend beeld. Namelijk: Turkse-Nederlanders steunen op grote schaal de plannen van Erdogan. Je zou simpelweg moeten vaststellen dat ruim één op de drie Turkse-Nederlanders op Erdogan heeft gestemd, klinkt minder interessant maar weerspiegelt wel de feiten. Denk daarbij eens aan de verkiezingen in Nederland, hoe zou de media het interpreteren als minder dan de helft van de kiesgerechtigden op kwamen dagen?

Daarbij zijn de motivaties, achtergronden en andere factoren niet meegenomen. Veel ruimte voor suggestieve interpretaties. Dan duurt het niet lang of zogenaamde ‘experts’ zullen plaatsnemen  in talkshows om het integratiedebat aan te zwengelen. Het zal de zoveelste stok worden om mee te slaan. De obsessieve houding ten aanzien van Turkije neemt tenenkrommende vormen aan, te opzichtig wordt het publiek murw geslagen met desinformatie.

Waarbij je tegelijkertijd jezelf de vraag stelt: Sinds wanneer maakt het publiek zich druk om een dictatoriale leider? We drijven toch ook handel met bijvoorbeeld Saoedi-Arabië? Ja, in mijn optiek vertoont de Turkse president Erdogan deze trekjes. En tast hij ernstig democratische rechtsvormen aan, waaronder de persvrijheid. Ook de discutabele rol van Turkije in de oorlog in Syrië zou interessant om onder de loep te leggen, of de kwestie rondom vluchtelingen. Hoe jarenlang IS-strijders gemakkelijk de grens bij Gaziantep en Kilis overstaken. Het maakt hiermee de selectieve verontwaardiging vanuit Nederland nog meer zichtbaar, omdat men liever kijkt naar de invloed in de polder. “Zijn die toeterende Turken gevaarlijk genoeg om hier de straten te bezetten, met hun malle islamistische trekjes?”

Het gaat er niet om dát je het ter discussie stelt, wel de manier waarop. Toveren met cijfers en suggestieve krantenberichten dragen bij aan het polariserende klimaat. Inhoudelijke discussies over de koers die Turkije vaart raken compleet ondergesneeuwd.

 

Bronnen: NOS, Volkskrant, DutchTurks.nl

Leave a reply