Apeldoorn, The Netherlands
Menu
menu

 

APELDOORN – Het is weer bijna april, de maand waarin de ‘zoo-stories’ over de Molukse vrijheidsstrijd worden geschreven. Interviews die worden gegeven over de ó zo gekwetste Molukkers, hoe oom Jan op de hoek van de straat schreeuwt hoe erg het allemaal is. “Nederland moet haar excuses maken!”,  ondertussen draait de camera mee. Over een gekoloniseerd brein gesproken, waar ik me ook evenzo schuldig aan heb gemaakt. “Zo, de Molukkers zijn weer tevreden gehouden” – denkt het journaille. Oeps, ik vergeet de ronkende motoren van Satudarah bijna. Dat is pas Moluks zeg, proest. Ik doe er dit jaar niet aan mee. Op 25 april wordt de proclamatie gevierd van de Zuid-Molukse bevolking. Onder leiding van de Zuid-Molukse president in ballingschap John Wattilete zullen, bij congresgebouw Orpheus, in Apeldoorn duizenden samenkomen.

De afgelopen jaren heb ik, zo nu en dan, opiniestukken (klik hier) geschreven en me enorm opgewonden. Ik ben zelf tot de conclusie gekomen dat men hier in Nederland – de Molukse gemeenschap die hier is gehuisvest – niet één gezamenlijk front kan vormen. Wat overblijft is een schamele symboolpolitiek. Over de verklaringen heb ik ook het een en ander in het verleden geschreven, dat laat ik nu in het midden.

Een lang betoog ga ik er niet van maken, jammerlijk is het wel. Mijn hoop blijft gevestigd op de mensen die het aldaar, op de Molukken en Indonesië, moeten gaan doen. Hier is het ‘game-over’.

Diep van binnen streef ik het onafhankelijkheidsideaal na, dat geldt overigens voor elk volk op aarde. Als wereldburger richt ik mijn pijlen op andere constructieve bijdragen, er zijn immers meer issues gaande in onze maatschappij die onze aandacht verdienen. Met een schuin oog houd ik de ontwikkelingen binnen de Molukse vrijheidsstrijd in de gaten, enkel in Nederland laat ik het varen. Daar mogen anderen zich op gaan stukbijten.

Verbitterd? Nee. Realistisch? Ja. 

  1. Ja, heel realistisch. Kijk maar naar de mensen daar. Als zij zich daar roeren, dan staan hier in Nederland ook wel weer alle Molukkers in het gelid, net als in de tijd van de eerste generatie. Inderdaad ook niks om verbitterd over te zijn. Hoofd koel houden en de ontwikkelingen bijhouden. Selamat Berjuang.

  2. Ja, goed stuk!
    Of de Molukse vrijheidsstrijd hier in Nederland game over is valt te betwisten denk ik omdat je hier de kans hebt om een gedegen opleiding te volgen waardoor je met je kennis weleens voordeel zou kunnen halen om die op de Molukken te gebruiken om e.e.a. voor mekaar te krijgen.
    Kennis is macht alleen moet men het wel echt wíllen en dat is een mentaliteítskwestie!
    Zo! Het hoge woord is eruit want ik heb een hoop kritiek gehoord, vooral van onze Molukse medemens, wanneer het gaat over “onze” mentaliteit waarbij ik mij sterk afvraag wie er nou eigenlijk bedoeld wordt met “ons” want de ene Molukker is de andere niet.
    Voor de goede orde,
    aan de mentaliteit van de treinkapers uit de jaren ’70 was niks mis mee simpelweg omdat ze letterlijk hun leven gaven voor de Molukse zaak.
    Da’s effe andere koek dan 1x per jaar in Apeldoorn “Viva R.M.S.” roepen of als een stel ziekelijke narcisten op zo’n motorfiets een aantal wijken binnen komen snorren en vervolgens als helden(??) worden begroet.

    Geloof, hoop en pure wilskracht (discipline) moet je altijd blijven houden want dat geeft kracht en het is jammer dat er vaak cynisch wordt omgegaan met de Molukse zaak omdat mensen hierdoor hun hoop kunnen laten varen en daarmee hun wilskracht.

    Al met al zou je kunnen zeggen dat frustratie (en dat zijn er een hoop die dat hebben) geen potten breekt bovendien is dat slecht voor je hart, vraag maar aan oom Jan op de hoek.
    Nee..blijf rustig, adem in adem uit, gebruik je gezond verstand, wordt niet emotioneel maar blijf gefocust en denk in oplossingen (zoals alles zo werkt in het leven..)

  3. Er zullen veel Molukkers over dit artikel struikelen maar ik ben het hier helemaal mee eens.

  4. Eindelijk wordt er weergegeven dat wij Molukkers moeten ophouden aan zielig en zelfbeklag doen. Het is elke keer weer de Nederlandse regering en de Nederlandse bevolking die het gedaan hebben dat wij Molukkers onze vrije onafhankelijke zelfstandige Maluku niet hebben kunnen realiseren. Oh wat zijn we zielig terwijl wij zelf in berustende psychopatische nauwelijks vooruitziende blik blijven staren. Ketong Kasian Lawang!??

  5. Zielig?
    Nee

    Vooruit ja

    Maar het blijft een verlies
    Zoals het is van een dierbare

Leave a reply